پيش ز ما جان ما خورده شراب ألست * ما هم از آن يك شراب دوست‌پرست آمديم « 1 » ساقى جام ألست چون و سقاهم بگفت * ما ز پس نيستى عاشق و مست آمديم دوست چهل بامداد بر گل ما داشت دست * ما چو گل از دست دوست دست بدست آمديم دوست چو جبّار بود هيچ شكستى نداشت * گفت شكست آوريد ما به شكست آمديم « 2 » جوهر عطّار يافت قدر و بلندى از آن * گرچه ز تاثير جسم جوهر پست آمديم « 3 » لمولانا همام الدّين قدّس سرّه بر گذرگاه تو مىخواهم كه در خاكم نهند * تا مگر بر خاكم افتاد سايهء بالاى تو سرو را روزى به بالاى تو نسبت كرده‌ام * شرمسارى مىبرم عمريست از بالاى تو « 4 » 559 هر آن نوا در لطفى كه واقعست ز دهر * قرين گوهر پاك بزرگوار تو باد هر آن نوازل قهرى كه واقعست « 5 » ز چرخ * نصيب خصم بدانديش خاكسار تو باد « 6 » * * * ايمن مرو كه مركب مردان مرد را * در سنگلاخ باديه پىها بريده‌اند نوميد هم مباش كه رندان باده‌نوش * ناگه به يك خروش به منزل رسيده‌اند

--> ( 1 ) دو بيت بالا به شكل عدد 8 نوشته شده است . ( 2 ) اين دو بيت نيز به شكل عدد 8 نوشته شده است . ( 3 ) ديوان عطار نيشابورى با حواشى نادرويش غزل 618 ص 509 . ( 4 ) اين دو بيت نيز به شكل عدد 8 نوشته شده است . ( 5 ) بالاى اين كلمه نوشته شده است نازلست . ( 6 ) اين دو بيت به شكل عدد 7 نوشته شده است .